Ο θαυμαστός βίος του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ και το άφθαρτο σώμα του
Άγιος Αλέξανδρος του Σβιρ. Ο βίος του είναι θαυμαστός, αυτό όμως που εκπλήσσει στον άγνωστο σε εμάς όσιο της Ρωσικής Εκκλησίας που γιορτάζει σήμερα -μαζί με τον Αγιο Αλέξανδρο, Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως- είναι η κατάσταση στην οποία διατηρείται το λείψανό του.
Ο Αγιος Αλέξανδρος του Σβιρ γεννήθηκε στις 15 Ιουνίου 1448 στα μέρη του Νοβγκοροντ σε μια οικογένεια ευλαβών χριστιανών. Ηταν το τρίτο παιδί του Στέφανου και της Βασάι. Το βαπτιστικό του όνομα ήταν Αμώς.
Ο θαυμαστός βίος του Αγίου Αλέξανδρου του Σβιρ
Ο Άγιος Αλέξανδρος ήταν πράος, υπάκουος, νηστευτής και όταν έφτασε στην κατάλληλη ηλικία οι γονείς του θέλησαν να τον παντρέψουν.
Εκείνος όμως στα 19 του χρόνια έφυγε για τη μονή Βαλαάμ. Περνώντας ο νεαρός Αμώς από τη λίμνη Ροτσίνσκ άκουσε μια φωνή να του λέει ότι σ΄ αυτό το σημείο θα χτίσει ένα μοναστήρι.
Τότε έλαμψε από πάνω του ένα φως και ένας άγγελος του έδειξε το δρόμο για το Βαλαάμ. Στο Βαλαάμ εκάρη μοναχός μετά από 7 χρόνια στα 26 του και πήρε το όνομα Αλέξανδρος. Ο πατέρας ήρθε να τον βρει στο μοναστήρι και ο νεαρός Αλέξανδρος όχι μόνο τον καθησύχασε, αλλά και τον έπεισε να γίνουν αυτός και η μητέρα του μοναχοί. Πρόκοβε συνεχώς στα πνευματικά και δέκα χρόνια τα πέρασε εν σιωπή σ’ένα νησάκι.
Μια μέρα ενώ προσευχόνταν άκουσε μια θεική φωνή να του λέει να πάει στον τόπο που κάποτε του είχε υποδειχθεί για να σωθεί. Ένα φως του έδειξε το μέρος στις όχθες της λίμνης(1485). Έμεινε εκεί μόνος επτά χρόνια, τρώγωντας μόνο χόρτα και υποφέρωντας από τις βαρειές ασθένειες και το ανυπόφορο κρύο.
Το 1493 τον ανακάλυψε τυχαία ένας άρχοντας που είχε βγει για κυνήγι. Η φήμη του ως αγιασμένου ασκητή εξαπλώθηκε γρήγορα και πολλοί μοναχοί μαζεύτηκαν γύρω του, ενώ ο απλός λαός τον τιμούσε ως άγιο όταν ήταν εν ζωή.
Ό Άγιος Αλέξανδρος Σβίρ εδοξάσθη με θαυμαστά σημεία και θαύματα κατά την διάρκεια της ζωής του και μετά την κοίμηση του. Το 1545, ο μαθητής και διάδοχος του Ηγούμενος Ηρωδίων συνέθεσε τον Βίο του. Το 1547 άρχισε ο τοπικός εορτασμός της μνήμης του και συνετέθη ή Ακολουθία του.
Στις 17 Απριλίου του 1641, κατά την διάρκεια της ανακαινίσεως του Ναού της Μεταμορφώσεως, όπου ο Άγιος είχε ταφή, αποκαλύφθηκε τα άγιο Λείψανο του σε κατάσταση πλήρους Αφθαρσίας· έκτοτε, η Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του δύο φορές: την ήμερα της Κοιμήσεως του, 30ή Αυγούστου, και την ήμερα της επισήμου Διακηρύξεως της Αγιότητας του και της ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του, 17η Απριλίου.
To άφθαρτο σώμα του
Το άφθαρτο σώμα του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβρι συγκλονίζει τους πιστούς πάνω από 480 χρόνια από την οσιακή Κοίμηση Του.
Ένα θαυμαστό και όχι παράδοξο για την απεριόριστη λογική του Θεού, αλλά μόνο για την περιορισμένη ανθρώπινη λογική, φαινόμενο: Το λείψανο του Αγίου Αλεξάνδρου του Σβιρ, παραμένει εδώ και 489 χρόνια (κοιμήθηκε το 1533) τελείως άφθαρτο.
Και παρά την προσπάθεια επί κομμουνιστικού καθεστώτος στη Ρωσία να βεβηλωθεί, διατηρήθηκε ανέγγιχτο. Το λείψανο είναι τελείως άφθαρτο, δεν έχει χάσει το φυσικό του χρώμα, ούτε την ελαστικότητα του και διατηρεί ακόμη και τους μυς, το λίπος και τον υποδόριο ιστό.
Πιστεύεται, ότι ο Θεός διατήρησε το Λείψανο σε τόσο θαυμαστή κατάσταση αφθαρσίας, διότι ο Άγιος Αλέξανδρος είναι ο μόνος Άγιος μετά τον Πατριάρχη Αβραάμ, ο όποιος αξιώθηκε επισκέψεως της Αγίας Τριάδος με μορφή τριών Αγγέλων. Κατά την διάρκεια αυτής της επισκέψεως, ή Αγία Τριάς μέχρι που άγγιξε τον Άγιο, και αυτό το άγγιγμα προφανώς ήταν που έκανε το σώμα του απρόσβλητο στην φθορά.
Απολυτίκο
Μύσται ουράνιοι αποδεικνύμενοι, θείοι εκφάντορες τω κόσμω ώφθητε, την Εκκλησίαν του Χριστού, ποιμάναντες θεαρέστως, ιερέ Αλέξανδρε, της Τριάδος ο πρόμαχος, Ιωάννη ένδοξε, ο της χάριτος τρόφιμος, και Παύλε Ιερέων ακρότης, όθεν υμάς ανευφημούμεν.
tovima.gr