Πολλοί άνθρωποι θεωρούν δεδομένο πως η ζωή των καλλιτεχνών είναι το ίδιο λαμπερή τόσο μπροστά όσο και πίσω από τα φώτα. Παλαιότερα αυτό ήταν περίπου δεδομένο. Οι προσωπικές ιστορίες των λαμπερών ανθρώπων του θεάματος δεν ήταν και τόσο γνωστές και ο κόσμος είχε για αυτούς με εικόνα διαφορετική από την πραγματική. Όσο τα χρόνια περνούσαν και η φύση της ενημέρωσης άλλαζε, όλες αυτές οι προσωπικότητες «κατέβηκαν» στο επίπεδο των… κοινών θνητών. Οι πραγματικές ζωές τους αποκαλύφθηκαν και όλοι είδαν πως πίσω από τα φώτα και τα λαμπερά κοστούμια πολλές φορές κρύβονται προσωπικά δράματα και άνθρωποι που αναγκάζονται να διασκεδάζουν τους άλλους όταν οι ίδιοι ζουν μέσα σε ένα δράμα.
Πολλά τα παραδείγματα. Ακόμα περισσότερες οι τραγικές ιστορίες. Ο ηθοποιός Βάσος Ανδριανός ήταν μια από αυτές τις περιπτώσεις. Λατρεύτηκε ως Αλέξης στη θρυλική σειρά «Μεθοριακός σταθμός» της ΥΕΝΕΔ, έκανε τεράστια επιτυχία, όλοι τον ζητούσαν για συνεντεύξεις. Κάποια στιγμή, ωστόσο, τα φώτα έσβησαν και ήρθαν τα προβλήματα. Τελικά, μια ημέρα σαν σήμερα, ήρθε και το τέλος. Άδοξο και θλιβερό.
Ο «γεωπόνος Αλέξης» του «Μεθοριακού σταθμού» της ΥΕΝΕΔ
Στις 7 Ιουνίου 1943, στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, γεννήθηκε ο Βασίλης Παπαδόπουλους. Από μικρός είχε το μικρόβιο του ηθοποιού. Ήταν συμμαθητής του σκηνοθέτη Μεγακλή Βιντιάδη και σύμφωνα με ανθρώπους που τους ήξεραν οι δυο τους έκανα πολλά όνειρα για το μέλλον τους. Όλα τα όνειρα ήταν λαμπερά και είχαν να κάνουν με τον κόσμο του θεάματος. Ο Βασίλης, άλλωστε, ήταν και υπεύθυνος του θεατρικού τμήματος του σχολείου που πήγαινε.
Δυστυχώς, ωστόσο, η προσγείωση στην πραγματικότητα ήταν απότομη. Με την άνοδο στην εξουσία του Γκαμάλ Άμπντελ Νάσερ η Αίγυπτος μπήκε σε μια σκοτεινή περίοδο που δεν άφησε ανεπηρέαστες τις κοινότητες (ανάμεσά τους, βέβαια, και η ελληνική) που ζούσαν εκεί. Ο Νάσερ κυβερνούσε με αυταρχισμό. Σχεδόν δικτατορικά έχοντας στο πλευρό του τον στρατό. Η καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν χαρακτηριστικό της διακυβέρνησης Νάσερ και κάπως έτσι πολλοί ήταν οι νέοι άνθρωποι που αποφάσισαν να φύγουν από την Αίγυπτο αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο.
Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Βασίλης Παπαδόπουλος ο οποίος έφτασε στην Αθήνα με σκοπό να κυνηγήσει το μεγάλο του όνειρο: Να γίνει ηθοποιός. Λίγο πριν φύγει από την Αίγυπτο, λέγεται πως μια καθηγήτρια του που τον αγαπούσε πολύ του είχε πει: «Το ταλέντο σου είναι μεγάλο. Θα δώσεις πάρα πολλά στο θέατρο. Όμως, δε θα πάρεις ποτέ τίποτα από αυτό».
Σε ηλικία 18 ετών μπαίνει στη σχολή του Εθνικού Θεάτρου αλλάζει το ονοματεπώνυμό του σε Βάσος Ανδριανός και αμέσως ξεχωρίζει για το ταλέντο του. Το ντεμπούτο του στο θέατρο γίνεται το 1967 με την κωμωδία «Άνοιξη και Φθινόπωρο» ενώ λίγο καιρό αργότερα κάνει και το κινηματογραφικό του ντεμπούτο με την ταινία «Θύελλα στο σπίτι των ανέμων» με τον Άγγελο Αντωνόπουλο και τη Βίκυ Βανίτα. Αμέσως ξεχωρίζει και οι προτάσεις πολλαπλασιάζονται. «Το κοροϊδάκι της πριγκηπέσας», «Ο αστερισμός της παρθένου», «Τι 30, τι 40, τι 50» είναι μερικές από τις ταινίες που παίζει. Παράλληλα πολλές είναι οι εμφανίσεις του και στο θέατρο.
Όπως αποδείχθηκε, ωστόσο, θέατρο και κινηματογράφος ήταν για τον Βάσο Ανδριανό η προετοιμασία για τη μεγάλη επιτυχία που έρχεται. Τον ανακαλύπτει ο «δαιμόνιος» θεατρικός συγγραφέας, σεναριογράφος και δημοσιογράφος Κώστας Πρετεντέρης και τον παίρνει μαζί του. Αρχικά ως αφηγητή στην τηλεοπτική του εκπομπή «Παιχνιδίσματα» και στη συνέχεια στη θρυλική σειρά των έξι κύκλων και των 550 επεισοδίων «Η γειτονιά μας» στην ΥΕΝΕΔ όπου ο Βάσος Ανδριανός έκανε την αρχική παρουσίαση λέγοντας: «Σας καλωσορίζουμε σήμερα με τη νέα εκπομπή μας, από το στούντιο ΑΤΑ, ελπίζοντας να μην πάτε … ”άτα” αλλά να μας παρακολουθήσετε»!
Η ημέρα που αλλάζει τα πάντα στη ζωή του Ανδριανού είναι η 13η Νοεμβρίου 1974. Είναι η ημέρα που κάνει πρεμιέρα στην ΥΕΝΕΔ (μετέπειτα ΕΡΤ2) η εμβληματική σειρά «Μεθοριακός σταθμός». Όταν παίζεται η σειρά οι δρόμοι αδειάζουν. Οι Έλληνες «κολλημένοι» στις οθόνες τους παρακολουθούν με κομμένη την ανάσα τις περιπέτειες των ηρώων και ταυτίζονται μαζί τους. Ο Βάσος Ανδριανός υποδύεται τον Αλέξη. Έναν λεβέντη γεωπόνο. Έναν ντόμπρο χαρακτήρα που αγαπήθηκε από το κοινό όσο λίγοι. Οι «μετοχές» του εκτοξεύονται.
Περπατάει στο δρόμο και ο κόσμος τον αποθεώνει για τον… χαρακτήρα του. Τέτοια ήταν η ταύτιση του κοινού. Οι δημοσιογράφοι κάνουν σαν τρελοί για μία δήλωση η μια συνέντευξή του. Όλα τα φώτα είναι στραμμένα πάνω του.
Το τραγικό και μυστηριώδες τέλος
Στη σειρά, ο «Αλέξης» χάνει την αρραβωνιαστικιά του σε τροχαίο δυστύχημα και έτσι ανακαλύπτει τα συναισθήματα που είχε για εκείνον η «Γαρουφαλλιά» την οποία υποδυόταν η ηθοποιός Ρένα Βουτσινά. Η «Γαρουφαλλιά» ήταν ερωτευμένη με τον «Αλέξη» από το πρώτο επεισόδιο. Το κοινό ήθελε αυτούς τους δύο ζευγάρι. Και τελικά πέτυχαν… τζακ ποτ. Ο «Αλέξης» και η «Γαρουφαλλιά» έγιναν ζευγάρι στην οθόνη και ο Βάσος Ανδριανός και η Ρένα Βουτσινά έγιναν ζευγάρι στη ζωή! Οι δυο τους παντρεύτηκαν (απέκτησαν και μια κόρη, τη Ναστάζια) και ολόκληρη η Ελλάδα ένιωσε πως πάντρεψε δυο δικά της παιδιά.
Η επιτυχία είναι ανεπανάληπτη και ο Ανδριανός ζει την απόλυτη ευτυχία. Η σειρά ολοκληρώνεται στις 9 Δεκεμβρίου 1981. Το ζευγάρι αποφασίζει να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία και κάνει μια μεγάλη θεατρική περιοδεία αφού ο κόσμος λαχταρά να τους δει και από κοντά.
Από εκεί και πέρα, ωστόσο, αρχίζουν τα προβλήματα. Η φύση της τηλεόρασης αλλάζει άρδην. Ταυτόχρονα ο Ανδριανός αρχίζει και αντιμετωπίζει κάποια προβλήματα υγείας τα οποία τον αναγκάζουν να κάνει μερικά βήματα πίσω καθώς δεν μπορούσε να ακολουθήσει την ένταση της δουλειάς. Όσο πιο πίσω έμενε ο Ανδριανος, τόσο πιο πολύ έβγαινε έξω από τη δουλειά. Σταδιακά οι προτάσεις άρχισαν να λιγοστεύουν σε επικίνδυνο βαθμό μέχρι που τελικά στέρεψαν.
Το γεγονός ότι ο Βάσος Ανδριανός δεν μπορούσε να βρει δουλειά σε συνδυασμό με τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε δημιούργησαν ένα επικίνδυνο «κοκτέιλ» το οποίο οδήγησε τον αγαπημένο ηθοποιό στην κατάθλιψη. Άνθρωποι που έζησαν από κοντά εκείνη τη δύσκολη περίοδο, έλεγαν αργότερα πως Βάσος Ανδριανός έπαιρνε αντικαταθλιπτικά χάπια προκειμένου να μπορεί να στέκεται στα πόδια του. Τα «φώτα» είχαν σβήσει για εκείνον και, πλέον, έπρεπε να αντιμετωπίσει μια νέα – πιο σκληρή και σίγουρα λιγότερο φανταχτερή – πραγματικότητα.
«Τραγικό θάνατο βρήκε χθες το απόγευμα ο ηθοποιός Βάσος Ανδριανός όταν έπεσε στο κενό από τη βεράντα του διαμερίσματος στο οποίο διέμενε, στην οδό Αχαρνών 24, στην Κηφισιά. Ο Βασίλης Παπαδόπουλος, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γύρω στις 4, βγήκε στη βεράντα του σπιτιού του, που βρίσκεται στον τρίτο όροφο πολυκατοικίας. Σύμφωνα με τα πρώτα στοιχεία αισθάνθηκε ζαλάδα και, αφού παρέσυρε την απλώστρα, βρέθηκε στο κενό. Στο σπίτι του, εκείνη τη στιγμή, βρίσκονταν η σύζυγός του και η κόρη του. Αμέσως ειδοποιήθηκε ασθενοφόρο και ο Ανδριανός, βαριά τραυματισμένος, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ. Εκεί, οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό του». Με τον τρόπο αυτό, στις 22 Δεκεμβρίου 1999, περιέγραφε η εφημερίδα «Τα Νέα» το θάνατο του Βάσου Ανδριανού.
Πολλοί, όμως, έσπευσαν να τονίσουν πως μπορεί η πραγματικότητα να απέχει από την επίσημη εκδοχή. Η αυτοκτονία ακούστηκε σαν ενδεχόμενο αλλά ίσως η λύση του μυστηρίου να βρίσκεται στην πρόταση «αφού παρέσυρε την απλώστρα, βρέθηκε στο κενό». Η συγκεκριμένη περιγραφή από το ρεπορτάζ της εφημερίδας παραπέμπει, πράγματι, περισσότερο στην εκδοχή της μοιραίας ζαλάδας. Εικασίες και φήμες. Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά το τι έγινε. Το μόνο σίγουρο είναι πως τα φώτα που τόσο λάτρεψε ο Βάσος Ανδριανός έκλεισαν, για εκείνον, απότομα και άδοξα εκείνο το απόγευμα του Δεκέμβρη του 1999.
reader.gr